[7-3-2021, Amstelveen] Vanmiddag schreef ik een e-book voor de cursisten van Color Your Life over je persoonlijkheid vs. je kleurtype. Allemaal willen we ons onszelf voelen in de kleding die we dragen, en tegelijkertijd trots zijn op hoe we eruit zien. Wanneer je kiest voor kleuren die matchen met je kleurtype én bij jou als persoon passen, heb je m.i. echt een match made in heaven!:)

Pleasen

Maar over dat jezelf kunnen zijn hè, dit hangt natuurlijk niet alleen van je outfit af. Soms heb je gewoon een rotdag, omdat er intern of extern iets gebeurt, waardoor je je onzeker voelt. Weet je dat ik me weleens niet mezelf voel bij anderen, en dat dit zelden te maken heeft met wat ik draag? Ik vind het niet leuk om toe te geven, maar van nature ben ik een pleaser; ik wil het liefst door iedereen aardig gevonden worden en het iedereen naar de zin maken. Zelfs bij mensen die ik niet zo aardig vind. Hoe bizar is dat, want uiteindelijk kost dit me megaveel energie.

Raar doen

Recent ben ik me er bewust van geworden dat ik raar ga doen, anders, niet mezelf ben wanneer ik in contact ben met iemand die me een onzeker gevoel geeft. En dat ik onzeker word door de ander, kan om allerlei redenen zijn! Iemand laat me bijvoorbeeld regelmatig niet uitpraten, doet belerend of draait een paar keer weg met de ogen wanneer ik mijn verhaal doe. Soms is iemand gewoon kortaf, of minder enthousiast als ik, en helemaal lastig: iemand geeft enkel gesloten antwoorden op iedere vraag die ik stel. Herken jij dit?

Het kleurengebeuren - Jezelf kunnen zijnOnzekerheid

En dat je vervolgens dus aan jezelf gaat twijfelen? Iemand reageert kortaf, waarna jij opeens overdreven goedlachs gaat doen, terwijl je je zo niet voelt. Of je gaat kortaf terugdoen, terwijl je zo totaal niet in elkaar zit. Of je gaat heel erg meepraten met diegene i.p.v. gewoon zeggen dat jij daar anders over denkt, puur omdat je bang bent dat de ander je dan niet aardig vindt. Soms slaat je stem er zelfs van over terwijl je aan het praten bent, puur omdat je je onzeker voelt. Nadat je weer alleen bent, voel je dat je klotsende oksels hebt. Je voelt je uitgeput. Maar vooral onzeker over jezelf. Want gatver, wat was dit nu weer voor ontmoeting?

Onbewust

Maar weet je, die ander is zich lang niet altijd bewust van zijn of haar gedrag. Hoe irritant en onzekermakend het soms ook voelt. Het heeft helemaal niets te maken met dat die persoon jou niet mag (althans, meestal niet), wel betekent het dat het iemand is die anders met de dingen omgaat dan jij. Anders zou je met de hele wereld een klik hebben, en dat is nu eenmaal niet mogelijk. Natuurlijk denk ik nog regelmatig: Why? Waarom reageer ik nu zo overdreven aardig, terwijl ik het helemaal geen fijn gesprek vond? Of: Vond diegene me wel aardig? En sinds kort weet ik gewoon: het ligt niet aan die ander, of aan mij als persoon. Het geeft puur aan dat je de klik mist met die ander. Dat de chemistry ontbreekt. That’s all.

Connectie

En weet je, dat is helemaal niet erg. Je hoeft niet met iedereen die ene geweldige connectie te voelen. Want met sommigen is die er gewoon niet. Wanneer jij ergens komt, en je na een kort gesprek al meteen op je gemak voelt, jezelf open durft te stellen, regelmatig en oprecht lacht en compleet achter jezelf staat met iedere zin die je uitspreekt, dan zegt dat iets. Je voelt een connectie met deze persoon. Je voelt dat je jezelf kunt en mag zijn.Dus als het mij nu weer gebeurt, weet ik: we zijn allebei gewoon anders. Soms kan die connectie er nog wel komen, maar als je dit blijft hebben bij die ene persoon, accepteer dan gewoon dat je allebei van een andere planeet komt. En dat je elkaar niet aardig hoeft te vinden, als je elkaar maar accepteert en in elkaars waarde laat.

Persoonlijke groei

Echt een pak van mijn hart om deze levensles eindelijk te hebben geleerd. Ik ben wel benieuwd, zijn er meer die soms onzeker worden van hoe de ander reageert en vervolgens niet meer goed zichzelf kunnen zijn? Nou ja, vanaf nu weet je dat je niet de enige bent;) En dat je nu eenmaal niet met iedereen zo goed samen kunt. Eigenlijk best logisch en niet iets om je onzeker over te voelen. Probeer anders een volgende keer toch ook iets meer van jezelf te laten zien aan die ander. Dit kan alleen maar worden gewaardeerd. Bovendien groei jij hiervan als mens. En dat zeg ik per heden ook tegen mezelf. 🙂

Liefs!